Het hele verhaal begint eigenlijk al eerder deze week. Op maandag zit de werkploeg bij elkaar, in hun vertrouwde maandagavond-vóór-de-Mijl-honk bij Bets. Ze worden bijgepraat door het bestuur, middels een terugblik op de afgelopen Mijl en een vooruitblik op de komende editie. Ze krijgen een officiële instructie tot verkeersregelaar. En het WIJ-gevoel wordt deze avond aangesterkt. De angst voor een kleine opkomst, ivm met de vakantie, blijkt onterecht. Doordat er weer enkele nieuwe leden bij zijn gekomen en dat er toch minder mensen dan gedacht de Mijl kunnen/ willen missen, is de werkploeg zeker zo groot als het jaar ervoor. En mede dankzij hun inzet kan om 14.30 uur de eerste koers van start. 

De Elite Vrouwen/ Vrouwen B staan ook dit jaar weer als eerste aan de startlijn. Vooraf waren er weer ruim 40 dames, die zich ingeschreven hadden. Maar vanwege wisselende redenen ‘regende’ het vóór de Mijl afmeldingen in deze categorie. Maar de 26 dames, die uiteindelijk aan de start staan, zorgen voor een mooie strijd. Henk uit Asten is erg onder de indruk: “Ik had nog nooit een dameswedstrijd gezien, maar het was prachtig. Niet alleen die dames, maar ook de wedstrijd.” En Bob uit Goes vult aan: “Het lijkt zo rustig te gaan. Maar ze rijden écht knoertehard”. En met het uiteindelijke podium, kan de organisatie méér dan tevreden zijn: 1 Vera Koedooder, 2 Lucy Martin en 3 Roxane Knetemann.

Hierna mag de jeugd het parcours op, voor hun wedstrijd in de Rabobank Dikke Banden Race. Bij dit onderdeel was het ‘bouwvakeffect’ wel zichtbaar. Of zou de stortbui van 2 jaar terug nog in hun herinneringen voortleven? Feit is, dat de 3 categorieën minder deelnemers dan andere jaren herbergen. Maar hun prestatie is er niet minder om. Want in een drukkende warmte rijden zij hun rondjes van ruim 1600 meter. Ook dit jaar ontvangt iedere deelnemer, naast het applaus van het publiek, een mooi verrassingspakket van de Rabobank. En tijdens de huldiging in de grote feesttent, krijgt de top 3 van elke categorie natuurlijk ook nog een beker. Dit jaar heeft de organisatie ook nog een extraatje in petto: een jeugd-paintball arrangement voor 10 personen als ‘aanmoedigingsprijs’. De volledige uitslag van deze wedstrijd mét huldigingfoto’s (en natuurlijk ook van de andere wedstrijden van deze dag) kunt u op www.mijlvanmares.nl terugvinden. Aansluitend aan de prijsuitreiking blijft de jeugd weer lekker in de feesttent hangen. De DJ van WS Soundexpresse zorgt voor lekkere muziek en een gezellige middag. En op het parcours is inmiddels de volgende wedstrijd alweer van start gegaan.

Voor de deelnemers van de Elite/ Beloften is dit de op één na laatste kans om nog punten te scoren voor het Babydump-Kempenpers-Klassement. Ze komen ook dit jaar weer massaal naar Maarheeze. Bijna 50 renners verschijnen aan de start. Na een levendige wedstrijd, waarin veel renners een ontsnappingspoging wagen, ontstaat pas in de tweede helft van de koers de definitieve kopgroep. Het lukt Rob Disseldorp, ondanks zijn vele pogingen niet om na Veldhoven en Duizel opnieuw een wedstrijd op zijn naam te schrijven. Op het erepodium verschijnen:  1 Bart Vendrig,  2 Ivor Bruin en 3 Rob Disseldorp. Het algemeen klassement is grotendeels ongewijzigd gebleven, alleen Pim de Beer en Rob Disseldorp maken een grote sprong binnen de top 10.

Hierna is het tijd voor de reclamekaravaan. De 3 Cranendonckse dweilorkestjes laten, bij de tappunten van de Mijl, hun eerste tonen over het parcours klinken. En over dat parcours schuiven de vrachtwagens, auto’s motoren en zelfs fietsen, waarmee de sponsoren zich presenteren, aan het publiek voorbij. Leuke hebbedingetjes worden uitgedeeld en jong en oud vermaakt zich best. Ook dit jaar zorgt een vrachtwagen van Van Gansewinkel, als laatste in de reclamekaravaan, dat het parcours schoon achterblijft, zodat de profs veilig hun rondjes kunnen gaan rijden.

Hierna galmt de stem van speaker Jan Peeters weer over het parcours. Het is tijd voor de gebruikelijke huldigingen en plichtplegingen vóór de start van de wielerprofs. Interviews met Laurens ten Dam, Kenny van Hummel, Johan Vansummeren en andere vedetten, die al dan niet de Tour gereden hebben. Foto’s worden gemaakt door professionele persfotografen en het ‘gewone’ publiek. Kim (10) loopt te glunderen. Ze heeft op haar toestel een foto van zichzelf met Kenny Van Hummel. “Ik vind hem keigoed, want hij kan zo lang alleen fietsen”. En weg is ze, opzoek naar een volgend plaatje.

Bij de professionals gaan maar liefst 35 renners van start. Naast de eerder genoemde coryfeeën zijn ook Steven de Jongh, Servais Knaven, Koen de Kort, Bram de Groot en Tom Leezer gestrikt. En Wilfrid Cretskens en Jelle Vanendert zijn speciaal voor de Belgische gasten gecontracteerd. Het gesprek van de dag wordt uiteindelijk tóch weer bepaald door Kenny van Hummel. Halverwege de koers krijgt hij last van zijn knie. De knie die hem in de 17^e etappe van de Tour dwong tot opgave. Twee weken heeft Kenny rust gehad. En ‘De Mijl’ is zijn 2^e criterium ná zijn blessure. “Ik ben uit voorzorg afgestapt”, zegt Van Hummel. “In het begin van de wedstrijd ging het nog wel redelijk, maar halverwege de koers begon ik mijn knie te voelen.” En terwijl op de weg naast hem de wedstrijd voortraast, zoekt Kenny teleurgesteld de douches op. Hij wil eigenlijk nog 4 criteriums rijden, maar daar staat nu toch hier en daar een klein vraagtekentje achter. Kenny komt dus niet op het erepodium. Wel de ‘Beste Nederlander in de Tour’, Laurens ten Dam. Met ruime voorsprong draait hij als eerste de Stationsstraat op. En hij laat zich fêteren door het publiek. Na hem, maar ook nog ruim vóór het peloton, komen Koen de Kort (2) en Johan Vansummeren (3) de andere podiumplaatsen opeisen. En Steven de Jongh (4) valt er deze keer net naast.  

Hierna kan iedereen zich in het feestgedruis storten. Mensen blijven nog wat hangen op de tappunten of sluiten zich aan bij de honderden mensen, die al de hele avond genieten van de muziek in de feesttent. De DJ van WS  Soundexpresse en de fantastische coverband The Party Solution zorgen voor een geweldige sfeer. Het is nog lang een ‘lekkere avond’. Ook mede dankzij het lekkere weer. “We mogen ook wel eens geluk hebben!”, aldus een werkploeglid, die hoort dat het in Someren en Helmond blank staat.

En dan is er nog de dag ná de Mijl. Veel bezoekers liggen nog vermoeid in bed, als de werkploeg, vanaf 8 uur ’s morgens aan de slag gaat. Tenten worden afgebroken en spandoeken opgeruimd. Drank wordt afgevoerd, er wordt geveegd en er wordt met man en macht gewerkt om Maarheeze weer schoon achter te laten. Het levert ook mooie foto’s en anekdotes op. “Ik kom ’s morgens in de tent, staat er een jeep op het podium!? Gelukkig was die van onze bewakers zelf. Die foto hebben we meteen op onze website gezet. Is toch lachen!?”, aldus een vrolijk bestuurslid. Ruim dertig werkploeg- en bestuursleden steken hun handen uit de mouwen. En rond een uur of drie kan de 48^e editie van de Mijl uiteindelijk óók door de werkploeg afgesloten worden. Met een drankje, een lekker hapje, een speech namens het bestuur en met samenzang. “We vatte‘r nog één, we vatte‘r nog één, we vatte‘r nog één, we vatte‘r nog één …!”