Rondemiss zijn!?

Iedereen in Maarheeze kent het wel, de speculaties rondom de Mijl van Mares. Iedereen houdt zich ieder jaar weer opnieuw bezig met twee vragen: “Wie zullen er aan de start van de profronde verschijnen?” en “Wie zullen de rondemissen zijn?”.

Ieder jaar doe ik daar zelf ook aan mee. De tweede vraag dan, voor de eerste vraag ben ik de rest van het jaar te weinig met wielrennen bezig.

Afgelopen jaar had ik het antwoord al ver van te voren op een van deze vragen. Ik was zelf gevraagd als rondemiss. Samen met een vriendin van me, Danielle, had ik deze eer. En dan begint meteen het moeilijkste van alles… je mond houden. Dit moet natuurlijk geheim blijven tot dat het bekend gemaakt wordt. Ik kan je vertellen, dat duurt best lang. Maar ondertussen maak je al heel wat leuke dingen mee. Het shoppen voor de kleding, de afspraak met de kapper, de vraag wie wordt er Miss Van Gansewinkel of Miss Rabobank en het maken van de foto’s voor in de Mijl van Mares Krant. We hebben heel wat gelachen tijdens dit alles en dan moest de Mijl zelf nog beginnen.

Dan krijg je de dag van de Mijl van Mares zelf. Even daarvoor is de krant al uitgekomen en weet iedereen dat je rondemiss wordt. Dan krijg je echt enorm veel hele leuke reacties. De Mijl van Mares zelf gaat zo ontzettend snel voorbij. Deels wordt je geleefd, uiteraard, want je hebt wel verplichtingen als Miss zijnde. Met als meest vervelende verplichtingen van de dag, het rondrijden in een open wagen tijdens de reclamekaravaan en het moeten kussen van de winnende wielrenners. Zo vervelend.

Rondemiss zijn is een erg mooie ervaring. Het is super leuk om mee te maken. Vanaf het moment dat je voor deze taak gevraagd wordt, tot de laatste kus die aan het eind van de avond gegeven wordt, is het een ervaring die je rijker bent en nooit zult vergeten.

Heren van de organisatie, “bedankt!!” voor deze ervaring. Ik heb een erg leuke dag gehad en veel plezier beleefd. En uiteraard sta ik dit jaar weer met veel plezier de nieuwe winnaars aan te moedigen langs de kant van de Mijl van Mares, alleen dan zonder de sjerp.

Willeke van Gils