Ut Toeternietoe en de Mijl (op Zeuven?).

Drieëntwintig jaar geleden voor het eerst van de partij. Over de jaren heen hebben we al in veel verschillende samenstelling de ronde gelopen maar het verhaal is vrijwel altijd hetzelfde.

Mijl op Zeuven is het wel eens als we op de eerste vrijdag van augustus afzakken over de Mijl. Drieëntwintig jaar geleden voor het eerst van de partij. Toen nog met z’n zessen waarbij onze trompettiste ergens in de file hing en we met bas, bariton en trombone en wat slagwerk toch maar vast aan de gang gingen. Best lastig zonder melodie maar ook toen al werd onze bijdrage en enthousiasme gewaardeerd. Over de jaren heen hebben we al in veel verschillende samenstelling de ronde gelopen maar het verhaal is vrijwel altijd hetzelfde. Hoewel we afspreken uiterlijk om 19:00 uur aanwezig te zijn komt er nog een half orkest zo rond 19:15 uur aankakken. Na 1 (soms 2) nummer(s) begint de ene helft al om bier te roepen en is de ander helft  bezig met het inzamelen van balpennen, strandballen en meer van dat reclamespul, maar…. we zijn gestart. Zodra dan de profrenners ons elke paar minuten de wind ontnemen komen we, na veel aandrang van de leider Jan,  in beweging richting het volgende terras. Onderweg natuurlijk links en rechts “effe” buurten en als we toevallig een familieterrasje (met bier!) tegenkomen is het tempo helemaal om zeep.  Kei gezellig, dat wel en ook muzikaal een feestje  maar we moeten echt door!! Met grote stappen en het orkest als een lange sliert verdeeld over het halve parcours wordt uiteindelijk het volgende terras bereikt. Na een pils of wat is het daar natuurlijk ook weer  heel gezellig totdat er tot onze schrik nog maar 10 ronden te gaan zijn. We worden dan geacht bij de finish te zijn, sh.t. Dus hup (nou ja hup) iedereen en alles weer in beweging richting finish waarbij onderweg toch nog paar terras-“horden” genomen worden. Met nog krap 2 ronden in het verschiet redden we het net tot aan de VIP tent waar we vervolgens uitdrukkkkkkkelijk worden gevraagd  niet te toeteren omdat ze anders niet kunnen horen weten wie er gaat winnen (terwijl wij dat meestal vooraf  al weten). Maar niet getreurd Een flesje bier bij Kanteltijd gaat er nog goed in en het ammazuur is zijn hoogtepunt toch al lang voorbij. Als uiteindelijk de rondemissen zijn uitgezoend en het volk massaal richting kerk beweegt, zetten we nog gauw een dijenkletser in om het publiek (vooral die in de VIP tent) te overtuigen van onze kwaliteiten, voor het geval ze dat nog niet wisten. Maar of doof of wielergek, het haalt helemaal niks uit en de hele kudde gaat stoïcijns rechtdoor met hier en daar een bemoedigende knik. Wat ons rest is een gezellige afterparty met een polonaise van KantelToetertijd. Tot we onze instrumenten, moe geblazen, aan de wilgen hangen. Kortom elk jaar weer een genot en een feest om  de Mijl (al dan niet op Zeuven)  te mogen meemaken.